Dwadzieścia przeglądów systematycznych z metaanalizami, obejmujących 180 badań pierwotnych i 2672 unikalnych uczestników, spełniło kryteria włączenia. Nasze metaanalizy wykazały mieszane efekty suplementacji NO3−. Poprawiła ona czas do wyczerpania [standaryzowana różnica średnich (SMD): 0,33; 95% przedział ufności (CI) 0,19–0,47], a analizy podgrup wskazały na bardziej wyraźne poprawy przy zastosowaniu minimalnej dawki 6 mmoL/dzień (372 mg/dzień) oraz przewlekłego protokołu suplementacji (> 3 dni). Dodatkowo zaobserwowano ergogeniczne efekty suplementacji NO3− w zakresie całkowitego pokonanego dystansu (SMD: 0,42; 95% CI 0,09–0,76), wytrzymałości mięśniowej (SMD: 0,48; 95% CI 0,23–0,74), maksymalnej mocy szczytowej (PPO; SMD: 0,25; 95% CI 0,10–0,39) oraz czasu do osiągnięcia PPO (SMD: −0,76; 95% CI −1,18, −0,33). Jednak nie stwierdzono istotnych popraw dla innych wyników wydajności (wszystkie p > 0,05). Oceny AMSTAR-2 większości uwzględnionych przeglądów mieściły się w zakresie od niskich do krytycznie niskich.