Στη μελέτη συμμετείχαν δεκαπέντε προπονημένοι αθλητές (≈80% άνδρες), ηλικίας μεταξύ 23 και 45 ετών. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν τουλάχιστον τρία χρόνια συνεπούς, δομημένου προπονητικού ιστορικού. Οι αθλητές προέρχονταν από ένα μικτό αθλητικό υπόβαθρο, το οποίο περιλάμβανε αγωνίσματα αντοχής, υβριδικές και υψηλής έντασης λειτουργικές προπονητικές δραστηριότητες.

Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στην υπομέγιστη αερόβια αποδοτικότητα στην ομάδα Stamox σε σύγκριση τόσο με την ομάδα ελέγχου όσο και με τα διαθέσιμα στο εμπόριο προϊόντα παντζαριού.

Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν σε τρεις ομάδες (n=5 ανά ομάδα): μια ομάδα που λάμβανε συμπλήρωμα Stamox, μια ομάδα ελέγχου χωρίς συμπλήρωμα και μια ομάδα σύγκρισης που κατανάλωνε προϊόντα με βάση το παντζάρι, διαθέσιμα στο εμπόριο. Πρόκειται για εσωτερική εφαρμοσμένη μελέτη απόδοσης με σχεδιασμό παρέμβασης πριν και μετά.

Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε καρδιοπνευμονική δοκιμασία κόπωσης σε Assault Bike, με πρωτόκολλο σταδιακής αύξησης διάρκειας 1 λεπτού έως την εκούσια εξάντληση. 

Η δοκιμασία πραγματοποιήθηκε πριν και μετά την παρέμβαση, υπό σταθερές συνθήκες. Τα δεδομένα ανταλλαγής αερίων συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν με το σύστημα μεταβολικής ανάλυσης PNOE.

Τα αναπνευστικά κατώφλια (VT1 και VT2) προσδιορίστηκαν αυτόματα με τη χρήση των αλγορίθμων του λογισμικού PNOE.

Η περίοδος παρέμβασης διήρκεσε τέσσερις εβδομάδες.

Η ομάδα Stamox κατανάλωνε το κατοχυρωμένο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας συμπλήρωμα που προέρχεται από παντζάρι, σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή όπως αναφέρονται στη συσκευασία του προϊόντος. Η ομάδα ελέγχου δεν κατανάλωνε κανένα συμπλήρωμα.

Η ομάδα σύγκρισης με την αγορά κατανάλωνε εμπορικά διαθέσιμα προϊόντα με βάση το παντζάρι. Οι συμμετέχοντες διατήρησαν τη συνήθη, ειδική για το άθλημά τους προπόνηση καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρέμβασης. Δεν επιβλήθηκαν πρόσθετοι διατροφικοί περιορισμοί ή έλεγχοι σχετικά με τη χρήση συμπληρωμάτων.

Η ομάδα Stamox παρουσίασε σταθερές βελτιώσεις στο FatMax και στο VT1, γεγονός που υποδεικνύει ενισχυμένη υπομέγιστη αερόβια αποδοτικότητα και βελτιωμένη αξιοποίηση του οξυγόνου σε χαμηλές και μέτριες εντάσεις.

Αυτές οι προσαρμογές συνάδουν από φυσιολογική άποψη με βελτιώσεις στην αιμάτωση των μυών και στη λειτουργία των μιτοχονδρίων, με τη μεσολάβηση του μονοξειδίου του αζώτου. Οι αλλαγές στο VT2 ήταν περιορισμένες σε όλες τις ομάδες, γεγονός που συνάδει με τις αναμενόμενες επιδράσεις βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων που στοχεύουν στις περιφερικές προσαρμογές.

Για αθλητές αντοχής και υβριδικούς αθλητές, οι βελτιώσεις στα FatMax και VT1 μπορεί να μεταφράζονται σε μεγαλύτερη αποδοτικότητα κατά την παρατεταμένη προπόνηση και τον αγώνα.

Οι παρατηρούμενες αλλαγές υποδηλώνουν πιθανά οφέλη για την αερόβια ανθεκτικότητα, την ποιότητα της προπόνησης και τη διατηρήσιμη απόδοση, και όχι για την άμεση μέγιστη απόδοση.

Η μελέτη αυτή διεξήχθη ως εσωτερική εφαρμοσμένη έρευνα με μικρό μέγεθος δείγματος. Η προπόνηση και η διατροφική πρόσληψη δεν ελέγχονταν αυστηρά, ενώ η συμμόρφωση βασιζόταν στην αυτοδιαχείριση. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως ενδεικτικά και όχι ως οριστικά, και δικαιολογούν περαιτέρω ελεγχόμενη διερεύνηση.

Αυτή ήταν μια εσωτερική εφαρμοσμένη μελέτη με περιορισμένο δείγμα. Ωστόσο, οι παρατηρούμενες βελτιώσεις στα FatMax, VT1 και VO₂ max συνάδουν με τους καθιερωμένους μηχανισμούς των διατροφικών νιτρικών—αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα μονοξειδίου του αζώτου, βελτιωμένη αιματική ροή (αιμάτωση των μυών) και μιτοχονδριακή αποδοτικότητα—οι οποίοι τεκμηριώνονται ευρέως στη βιβλιογραφία της αθλητικής επιστήμης σχετικά με τη συμπληρωματική λήψη παντζαριού.

Όλοι οι συμμετέχοντες παρείχαν ενημερωμένη συγκατάθεση πριν από τη δοκιμή. Η μελέτη διεξήχθη ως εσωτερική αξιολόγηση απόδοσης, χωρίς έγκριση από εξωτερική επιτροπή δεοντολογίας.