Δεκαπέντε εκπαιδευμένοι αθλητές (≈80% άνδρες) ηλικίας μεταξύ 23 και 45 ετών συμμετείχαν στη μελέτη. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν τουλάχιστον τρία χρόνια συνεπούς δομημένης προπόνησης. Οι αθλητές προέρχονταν από διάφορα αθλητικά υπόβαθρα, συμπεριλαμβανομένων αντοχής, υβριδικών και προπονήσεων υψηλής έντασης λειτουργικής φύσης.

Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στην υπομέγιστη αερόβια απόδοση στην ομάδα Stamox σε σύγκριση τόσο με την ομάδα ελέγχου όσο και με τα εμπορικά διαθέσιμα προϊόντα από παντζάρι.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (n=5 ανά ομάδα): μια ομάδα με συμπλήρωση Stamox, μια ομάδα ελέγχου χωρίς συμπλήρωση και μια ομάδα σύγκρισης που κατανάλωνε εμπορικά διαθέσιμα προϊόντα με βάση το παντζάρι. Πρόκειται για μια εσωτερική μελέτη απόδοσης με σχεδιασμό πριν και μετά την παρέμβαση.

Όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν δοκιμασία καρδιοαναπνευστικής άσκησης σε Assault Bike χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο αύξησης διάρκειας 1 λεπτού μέχρι εξάντλησης.

Η δοκιμασία πραγματοποιήθηκε πριν και μετά την παρέμβαση υπό σταθερές συνθήκες. Τα δεδομένα ανταλλαγής αερίων συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν με το σύστημα μεταβολικής ανάλυσης PNOE.

Τα αναπνευστικά όρια (VT1 και VT2) προσδιορίστηκαν αυτόματα χρησιμοποιώντας τους αλγόριθμους του λογισμικού PNOE.

Η περίοδος παρέμβασης διήρκεσε τέσσερις εβδομάδες.

Η ομάδα Stamox κατανάλωσε το κατοχυρωμένο συμπλήρωμα που προέρχεται από παντζάρι σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή όπως αναγράφονται στη συσκευασία του προϊόντος. Η ομάδα ελέγχου δεν κατανάλωσε κανένα συμπλήρωμα.

Η ομάδα σύγκρισης της αγοράς κατανάλωσε εμπορικά διαθέσιμα προϊόντα βασισμένα σε παντζάρι. Οι συμμετέχοντες διατήρησαν την συνήθη αθλητική τους προπόνηση καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρέμβασης. Δεν επιβλήθηκαν επιπλέον διατροφικοί ή συμπληρωματικοί περιορισμοί.

Η ομάδα Stamox επέδειξε σταθερές βελτιώσεις στο FatMax και στο VT1, υποδεικνύοντας βελτιωμένη υπομέγιστη αερόβια απόδοση και καλύτερη αξιοποίηση οξυγόνου σε χαμηλές και μέτριες εντάσεις.

Αυτές οι προσαρμογές είναι φυσιολογικά συμβατές με τις βελτιώσεις στη μυϊκή αιμάτωση και την αποδοτικότητα των μιτοχονδρίων που μεσολαβούνται από το μονοξείδιο του αζώτου. Οι αλλαγές στο VT2 ήταν μέτριες σε όλες τις ομάδες, ευθυγραμμιζόμενες με τις προσδοκίες για παρεμβάσεις μικρής διάρκειας που στοχεύουν σε περιφερειακές προσαρμογές.

Για αθλητές αντοχής και υβριδικούς αθλητές, οι βελτιώσεις στο FatMax και το VT1 μπορεί να μεταφραστούν σε μεγαλύτερη αποδοτικότητα κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας προπόνησης και αγώνων.

Οι παρατηρούμενες αλλαγές υποδηλώνουν πιθανά οφέλη για την αερόβια αντοχή, την ποιότητα της προπόνησης και τη βιώσιμη απόδοση αντί για την οξεία μέγιστη απόδοση.

Η μελέτη αυτή διεξήχθη ως εσωτερική εφαρμοσμένη έρευνα με μικρό δείγμα. Η εκπαίδευση και η διατροφική πρόσληψη δεν ελέγχθηκαν αυστηρά, και η συμμόρφωση διαχειρίστηκε αυτοβούλως. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται ως ενδεικτικά και όχι οριστικά και απαιτούν περαιτέρω ελεγχόμενη διερεύνηση.

Πρόκειται για μια εσωτερική εφαρμοσμένη μελέτη με περιορισμένο δείγμα. Ωστόσο, οι παρατηρούμενες βελτιώσεις στο FatMax, το VT1 και το VO₂ max συμφωνούν με τους καλά τεκμηριωμένους μηχανισμούς του διττανθρακικού νιτρικού—αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα νιτρικού οξειδίου, βελτιωμένη ροή αίματος (αιμάτωση μυών) και αποδοτικότητα των μιτοχονδρίων—που έχουν ευρέως καταγραφεί στη βιβλιογραφία αθλητικής επιστήμης σχετικά με τη συμπλήρωση με χυμό παντζαριού.

Όλοι οι συμμετέχοντες παρείχαν ενημερωμένη συγκατάθεση πριν από τη δοκιμή. Η μελέτη διεξήχθη ως εσωτερική αξιολόγηση απόδοσης χωρίς έγκριση εξωτερικής επιτροπής δεοντολογίας.