Kryteria włączenia spełniło dwadzieścia przeglądów systematycznych z metaanalizami, obejmujących 180 badań pierwotnych i 2672 unikalnych uczestników. Nasze metaanalizy wykazały zróżnicowany wpływ suplementacji NO3−. Poprawiała ona wyniki w próbach czasu do wyczerpania [standaryzowana różnica średnich (SMD): 0,33; 95% przedział ufności (CI) 0,19–0,47], a analizy podgrup wskazywały na wyraźniejszą poprawę przy zastosowaniu minimalnej dawki 6 mmoL/dobę (372 mg/dobę) oraz przewlekłego protokołu suplementacji (> 3 dni). Ponadto zaobserwowano ergogeniczne działanie suplementacji NO3− w odniesieniu do całkowitego pokonanego dystansu (SMD: 0,42; 95% CI 0,09–0,76), wytrzymałości mięśniowej (SMD: 0,48; 95% CI 0,23–0,74), szczytowej mocy wyjściowej (PPO; SMD: 0,25; 95% CI 0,10 do 0,39) oraz czasu do osiągnięcia PPO (SMD: − 0,76; 95% CI − 1,18, − 0,33). Nie stwierdzono jednak istotnej poprawy w przypadku innych wskaźników wydolności (we wszystkich przypadkach p > 0,05). Oceny AMSTAR-2 większości uwzględnionych przeglądów mieściły się w zakresie od niskiej do krytycznie niskiej jakości.