Ο αθλητής παράγει σημαντικά λιγότερο γαλακτικό οξύ στα ίδια ή ακόμη και σε υψηλότερα φορτία. Αυτό σημαίνει ότι το σώμα του έχει προσαρμοστεί ώστε να χρησιμοποιεί το οξυγόνο πιο αποτελεσματικά και να απομακρύνει καλύτερα το γαλακτικό οξύ, επιτρέποντάς του να κάνει σκι πιο γρήγορα πριν επέλθει η κόπωση.

Το VO2max του αυξήθηκε επίσης:

• Κλασική διαγώνια: 74.0 → 76.6
• Πατινάζ διπλό-διπλό: 71.1 → 75.4

Αυτό αποτελεί σαφή ένδειξη βελτιωμένης καρδιαγγειακής φυσικής κατάστασης.

Εξαιρετική πρόοδος. Ο αθλητής είναι σημαντικά πιο αποδοτικός στην τεχνική διαγώνιου βηματισμού μετά την περίοδο προπόνησης. Έχει υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος (ml/kg/min) και μπορεί να διατηρεί υψηλότερες ταχύτητες με μικρότερη φυσιολογική επιβάρυνση.

VO₂max: Σημαντική βελτίωση χάρη στην αυξημένη φυσική κατάσταση και το χαμηλότερο βάρος. Το χαμηλότερο βάρος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη βελτιωμένη αποδοτικότητα.

Σε παρόμοια ταχύτητα (π.χ. 11.0 km/h), το γαλακτικό του ήταν 2.88 mmol/L τον Αύγουστο, αλλά μόλις 2.33 mmol/L τον Οκτώβριο. Τώρα παράγει λιγότερο γαλακτικό στο ίδιο φορτίο άσκησης, γεγονός που σημαίνει ότι το σώμα του είναι πιο αποδοτικό. Μπορούσε να διατηρήσει υψηλότερη ταχύτητα (11.5 km/h) με χαμηλότερο επίπεδο γαλακτικού τον Οκτώβριο (3.49 mmol/L), σε σύγκριση με τον Αύγουστο (4.07 mmol/L στην ίδια ταχύτητα). Το κατώφλι γαλακτικού του έχει μετατοπιστεί σαφώς προς τα δεξιά, γεγονός που υποδεικνύει καλύτερη ικανότητα αντοχής.

Εξαιρετική πρόοδος. Ο αθλητής έχει βελτιώσει το απόλυτο VO2max του στην τεχνική double-double και την αποδοτικότητά του σε όλες τις υπομέγιστες εντάσεις στο πατινάζ. Το σώμα του είναι πολύ πιο οικονομικό στις υψηλές ταχύτητες.

VO₂max: (+6,0%). Μια πολύ σημαντική βελτίωση.

Τα υπομέγιστα διαστήματα δείχνουν παρόμοια τάση. Για παράδειγμα, στα 15,5 km/h, το γαλακτικό του ήταν 1,70 mmol/L τον Αύγουστο, αλλά μόλις 1,32 mmol/L τον Οκτώβριο, σε υψηλότερη ταχύτητα 16,3 km/h. Πρόκειται για δραματική βελτίωση της αποδοτικότητας. Τώρα είναι πολύ ταχύτερος, με μικρότερο φυσιολογικό κόστος.

Ο αθλητής μείωσε το σωματικό του βάρος κατά περίπου 3,1 κιλά, γεγονός που βελτιώνει άμεσα την αναλογία ισχύος προς βάρος, έναν κρίσιμο παράγοντα σε αθλήματα αντοχής όπως το σκι αντοχής.

Αυτό είναι το πιο αξιοσημείωτο εύρημα. Τόσο στην κλασική τεχνική όσο και στην τεχνική του πατινάζ, ο αθλητής παράγει σημαντικά λιγότερο γαλακτικό οξύ στα ίδια ή ακόμη και υψηλότερα επίπεδα φόρτισης. Αυτό σημαίνει ότι το σώμα του έχει προσαρμοστεί ώστε να χρησιμοποιεί το οξυγόνο πιο αποδοτικά και να απομακρύνει καλύτερα το γαλακτικό οξύ, επιτρέποντάς του να κάνει σκι πιο γρήγορα προτού επέλθει η κόπωση.

Η μέγιστη αερόβια ισχύς του σε σχέση με το βάρος του (ml/kg/min) βελτιώθηκε σε όλους τους βασικούς τομείς:

• Κλασική διαγώνια: 74.0 → 76.6
• Διπλό-διπλό πατινάζ: 71.1 → 75.4

Αυτό αποτελεί σαφή ένδειξη βελτιωμένης καρδιαγγειακής φυσικής κατάστασης.

Η συνδυασμένη επίδραση ενός υψηλότερου VO2max και της σημαντικά βελτιωμένης αποδοτικότητας σημαίνει ότι ο ρυθμός αγώνα του αθλητή είναι πλέον ταχύτερος και ότι μπορεί να τον διατηρεί για περισσότερο. Ο «κινητήρας» του είναι τόσο ισχυρότερος όσο και πιο αποδοτικός ως προς την κατανάλωση καυσίμου.